Kjetil sine tanker

De siste par dagane så har eg holdt på å rydda rommet mitt heima på Sevheim. Det e ein historisk begivenhed. Eg kan med håndå på hjerta ikkje huska sist eg rydda rommet mitt. Eg har selvfølgeligt rydda litt i klenå å sånn før, men ikkje i adle bøgene å papirene. Å her skjule det seg møje løje. Eg har tenkt å servera dåkke litt av dette. I dag e det ein fortelling skreven av meg i 8. klasse å ein melding i meldingsbogå skreven i 3. klasse på Lundeneset.

Eg forsov meg til dei 2 første timane i dag, 16/10-00.
Sten Magne var ikkje på skulen, så det var ingen som vekkte meg.

Eg va 100% avhengige av SM på den tiå for å komma meg opp om mårån. Det skar seg jo fullstendigt når han plutseligt ikkje va på skulen ein dag.

Videre har e det altså ein stil i frå 8.klasse. Eg huske at eg hata virkeligt masse å skriva stilar på den tiå. Eg eigte jo ikkje fantasi te å sidda sånn å dikta (Eg har kommt meg litt, bare spør Åshild om bamsane mine), men at det va så gale så dette trudde eg ikkje. (Dei så kjenne meg vett at ingen av personane eller plassene e oppdikta.)

"På stranda"

"Å , i dag skulle det vore herlig å bada," seier eg. Eg er på Sevheimsheia å plukkar blåbær saman med syster mi Solfrid. Det er sol i frå skyfri himmel og varmt - kjempevarmt. Solfrid seier at me godt kan gå til Sevheimsvågen å bada seinare. "Nei nå går eg, nå har eg henta bytta full," seier eg. "Ja, nå er eg og ferdig," seier Solfrid. "Uff, så varmt det er. Eg er sikker på at det minst er 30 grader C° i skyggen i dag," seier eg. "Ja det skal bli herleg å bada i dag," seier Solfrid. Nå rme kjem heim kommer svigerinna mi , Else May og spør om me vil vera med å bada i Sevheimsvågen. "Ja," seier eg med ein gong. Då kjem bror min, Kristian bort og seier at han og vil vera med ned til Sevheimsvågen for å bada. Etter ei lita stund er vi på veg ned alle saman. Når me kjem ned til Sevheimsvågen er det massevis av folk der. " Me går bort til naustet til farfar, det er fredelegare for hyttefolk der," seier Kristian. Når me kjem uti seier Else May at ho er sikker på at det minst er 25 grader C° i vatnet. Det er eg og sikker på, du kjenner jo nesten ikkje forskjell på temperaturen i vatnet i forhold til temperaturen i lufta. Når eg kjem på land spør Kristian meg, om eg vil vera med ut å fiska makrell og det har eg jo selvfølgeleg lyst til. Når em har vore utpå ei stund har me ikkje fått nokon ting. "Me får prøva litt bortmed Fiskaberget," seier Kristian. Når me har vore der ei stund gjekk me tilbake til Sevheimsvågen. Me hadde ikkje fått ein einaste fisk. Når me kom tilbake hadde mangen av dei folka som var der når me kom, gått. Men Else May og Solfrid låg å solte seg ennå.Eg ville bada ennå ein gong. Når eg kom uti var det bare blitt varmare i vatnet synest eg. Det var vel fordi det var flo sist gong eg bada og fjære nå. Når eg kom opp av vatnet, var klokka blitt så mykje at eg måtte skunda meg heim, fordi eg hadde lovt at eg skulle vera med i fjoset.

Skrekkelige tegnsetting. Dårligt ordforråd. Elendige setningar. Tydelige tegn på forakt mot hyttefolk. Å ein særdeles brå slutt (hallo, eg hadde jo skreve langt nok). Ka karakter ville dåkke gitt denne 8. klassingen som e fullstendigt blotta for fantasi?