Eg e ein bitter å deppa mann. Southampton tapte 2-1 heima mod Derby i går. Nå e de nødt te å vinna borte for å komma te finalen på Wembley. Det ska holda beinhardt. Å så hadde eg sånn trunå før kampen. Fram mod kampstart blei eg meir å meir rolige. Va heilt sikker på at dette kom te å gå greit. Men neida. Det gjor det jo ikkje. Så for all del folkens. Stol ikkje på magen. Ann lyge.
Å det skjedde jo på typisk Saints vis. Det vil sei med dårligt forsvarsspel, misbrukte sjansar og ein dommar på motstandarlaget. I går hadde me to i tverrliggaren, to som blei redda så å sei på stregen å ein pluss to halve straffar så me ikkje fekk. I tillegg blir det mål når me har et forsvar som ikkje dekke opp dette dråget av ein spiss med navn Stewe Howard. Større å sterkare mann ska du leida lenge itte. Å når Pele på ultraklønete vis lage straffe, ja då går det gale. Ka e vitsen me å holda ein på vei inn i feltet når du har to lagkompisar som står klar te å ta ballen ein meter lenger inn. Steike så klønete gjort. I tillegg har me tri nye mann skada før returkampen. Jones, Bale å Østlund. Ka e det med dommaren som hverken blåse elle dele ud kort te desse stygtspelande Derbyfolkå. Rektignok fekk dei vel 4 gule kort, men det va jo alt for lide. 2 av de va direkte heldige me at de fekk spela heile 1. omgang. For ikkje å snakka om andre. Jones blei takla med knottane fysst ikkje mindre enn 4 gonger de 3 fysste minuttå. Fysst fjerde gongen blei det frispark. Eg raste någe heilt aldeles på Sportscafeen. De kan jo kje få lov te det. Rassdommar. Ein gong i tiå, med bl.a. Wanchope på laget, likte eg Derby. Det e definitivt slutt på det.
Men det som e bra då. Det e at viss eg ikkje ska stola på magen så vinne Viking i dag. Magen e heilt skråsikker på at Lillestrøm vinne. Men eg bare ler. Magen lyge jo den tosken. Nå kan du bare ha det så godt. Lura meg sånn. Så heia Viking. La Ødegård starta. Å Sigurdsson, du har ei oppgava. Knus Kippe. La ann få vondt. Ja eg meine det. Styggare mann finne du rett å slett ikkje.
Ok. Her ligge eg i sengå mi. E skikkeligt urolige å nervøse. 5 timar te avspark. Southampton-Derby. Ska me klara det. Rykke me opp i det gode selskab igjen. Eg hate Championship. Får aldri sitt kampane. Å pengene. Det står om så heilt aldeles for møje penger. Både Tv-penger og mulige investorar. Å ikkje minst får me beholda Bale. Altså han e så gode. Han e 17 å ser ud te å ha rutine som ein på 35. Rykte går om at ein av Microsoft guruane e klar te å kjøba opp klubben. USAs 15. rigaste mann. Tenk det. Vår egen Abramovich der. Steike.
Egentligt så trur eg mulighedane e gode. Har vore klart best i begge kampane mod Derby tidligare i sesongen. Men på typisk Saintsvis har det endt med ett tab å ein uavgjort. Å det e vel akkurat der problemet ligge. Avgjera kampane som guttane dominere. Hadde det blitt delt ud stilpoeng i fotball hadde me vore klar for opprykk for lengst. Men det e mål så telle, å me sleppe inn alt for mången av dei. Rektignok har guttane scort mest i heile ligaen, men det hjelpe kje når de sleppe inn så altfor månge.
I dag e det altså fysste semifinale i playoffen. Heimabane. Andre semifinale e på tirsdag før ein eventuell finale to veger seinare. Å eg har helste trunå. Har vore øvebevisande i den sista tiå. Å me har ikkje mindre enn 5 spissar som e i målform så det holde. Men så e Claus skada då. Så det gjenstår jo å sjå om forsvaret klare å tetta igjen. Men på sett å vis kan det jo og var bra. For me får ein sterkare midtbane når Pele må bag i forsvaret. Her e laget eg ser for meg.
Bialkowski - Bale, Baird , Pele, Østlund - Skacel, Guthrie, Viafara, Surman - Best, Jones
Har ellers Rasiak å Saganowski som begge e tebars i frå skade. Spesielt Saga har vore i syge form den sista tiå å komme nok innpå om de sko slida. Men farligt å risikera at han slår opp strekkskaden når han kan komma godt med seinare. E kje vits i å risikera han før ein må, all den tid både Best å Jones score mål om dagen. Spesielt Kenwyne Jones har vore fantastiske. Sjå opp for han Spuds. Her har me nok ei nye stjerna.
Der e jafall nok angrebsblod i laget. Så satse me på at de klare å holda tett bag og. Med Viafara på midten så blir det litt tryggare. Framføre et fullsatt St.Marys så ska dette gå veien. Men eg e uansett nervøse. For du verden dette e viktigt. Å så får me håba på Wolves så me nettopp bankte 6-0 på søndag. E nok meir øvekommelige motstand i ein finale enn West Brom vil eg tru. Men den tid, den glede.
Å så har Viking kamp på Åråsen på søndag. Komme tebars te den. Føreløbigt har eg ikkje meir å sei enn -
COME ON YOU SAINTS!
I den sista tiå har eg vore ein del på stadion. Det vil sei at eg va på kamp på søndag å så va eg borte i går for å kjøba et par billettar. På søndag gjekk eg heim(Siddishallen) frå stadion. Rakk akkurat 2. omgang av Vif-Rbk. Va øveraska øve at det gjekk så fort. Å det va ein ganske kjekke tur. I går sykla eg bort. Det gjekk ennå greiare. På heimvegen fann eg ut at eg sko ta ein aen vei. Så eg enda opp med sykla langs med Hafrsfjord. Det tog si tid når eg hadde konstant stiv kuling rett i tryne. Men det som e poenget e at eg for sannsynligvis fysste gong i mitt liv stoppte med Møllebuktå for å sjå på desse "sverd i fjell". Det e vel ein av de mest kjente attraksjonane her i distriktet. Kanksje foruden Lysefjorden, Jærstrendene å Utstein Kloster. Det som sjokkerte meg e det at der stod ingen verdens ting om desse sverdå. Ingen plansje å lesa på. Absolutt ingenting.
Altså her reise me te Island. Der går det ann mange mil i frå nærmast hus å lesa om kor de drukna heksene. Men her i Norges tredje største by (tillate meg å gjer det si det kun e på papiret å Stavanger ikkje e større enn Trondheim), går det ikkje ann å få informasjon om den plassen kor Norge blei samla. Eg syns det e skrekkeligt. Det burde jo stått någe om koffår der e tri sverd så står i fjellet. Ka det va så skjedde og koffår det skjedde osv. Itte ha vore litt rundt om kring i Europa ser eg at der e ein del å gå på når det gjelde reiseliv. Me har då meir å ny på enn kun natur. Me har jo ein historie som sjøl om ann ikkje e spesielt kultivert, e ann jafall innholdsrig. Det må gå ann å bygga litt på dette. Vikingane e tross alt kjent øve heile Europa. Vår mann, Ogmund Finnson, har kun ei ussel lidå støtta attme kjørkå. Va vel kanskje ikkje heilt Vikingtid på hans tid, men aligavel. Ann e nå verdige litt meir enn det. Me har ein heile del å by på. Men virke som om me ikkje heilt tørr å visa det fram. Der kreves litt her.
Ellers e eg i eksamenstidå. Hate eksamen. Jafall når eg ikkje eige motivasjon.
Te slutt så kan eg lova nytt innlegg innen lørdag formiddag. Har møje fotball på hjernen. Må få lufta det ud.
Navla facebook seie bare eg. Å nok om det.
Vel kossen går det. Jo det går heilt greit. Eg e ekstremt skuleleie. Å Viking har kje akkurat fått tidenes start på sesongen. Men udenom det har eg lide å klaga på.
Men skuleleie altså. Ska ikkje skrøyda på meg at eg generelt sett har vore så grasat flinke te å lesa desse årå eg har studert. Men nå tar det heilt kagå. Eg klare ikkje ein gong å konsa med eksamenslesingå. Det e ganske gale. Å ganske så skremmande. Eg har liksom alltid redda meg inn me gode lesevanar i slutten av semesterå. Viss der ikkje blir ein snarlig skjerpings så går den redningen i vasken. Den så hadde hatt ein jobb. Eller hatt kjekke lesefag i staden for desse grusomme formelfagå eg har nå. Aiaiai.
Apropo aiaiai. Det suse ikkje akkurat i nettet for tiå. 2 mål på 3 kampar e ikkje bra. Rektignok va det tøff motstand i de to fysste kampane, men mod Sandefjord burde det vore målkalas. 3 poeng så långt e 1 poeng for lide te godkjent, 2 poeng for lide te middels, 3 poeng for lide te bra, 4 poeng for lide te glimrande og 6 poeng for lide te ytterst solid seriestart. Men spelet og innsatsen har vore bra så me satse på at det snur. Heilt klart kjekkare på stadion enn i fjor. Må ellers legga te at Sør Arena va fine. De ska ha den. Men du verden så eg glede meg te å bua på Hæstad når Start komme te Stavanger på seinsommaren. Viss an ikkje har sagt någe galt, ka e då problemet med å fortella te media ka så blei sagt. Der e ingen tvil sjå meg om at Ijeh snakke sant. Såg bare koss ann reagerte unna kampen. Å så blir Ijeh på sett å vis syndaren. Men for meg Peter, for meg e du helten. Kvar å ein Vikingsupporter har deg alt å takka for tippeligaspel. Gløym ikkje det.
Ellers så har eg altså vore sjå svigers i påsken. Trur det gjekk bra det. Kjekke folk. Resten av påsken forsvant liksom bare. Hadde og ei gode helg i Kristiansand. Kjekt å treffa gamlegjengen igjen. Å Tony Soprano e redningen når nettene blir seine.
Ja så har eg skaffa meg sesongkort.
Eg å Tore. Det føles stort. Så gjenstår det å sjå om eg har sikra meg adgang te 13x90min med sorg eller glede. Sannsynligvis blir det litt av begge deler. Eg e kje veldige optimist før denne sesongen, men de har fått inn ein del lovande spelerar jafall. Itte det eg kan bedømma så ser Maurice Ross ud te å ver ein gode back. Hannes har jo vore i kjempeslag her den sista tiå. Å hette du Pimpong så må du var gode. Å me ska jo ikkje glømma vår kjære landslagskeeper så komme te sommaren. Gode greier det.
Ellers så va me på weekend i helgå. Utruligt kjekt. Va ein sygt gode gjeng. Stemningen va gode å alt gjekk strålande. Så veldigt godt fornøyd. Å det va ein fryd å ha me Ingebrethsen. Va heilt konge at han va der. Ein meget gode mann.
Ellers så e eg lide motiverte når det gjelde skule for tiå. Klare å lesa litt, men forelesningar e det verre med. Det e bare så kjedeligt. Men det går seg vel te. Pleie gjer det. Eg ska jo forresten te Sunnmøre i begynnelsen av påsken. Det blir heilt klart spennande. Hadde vore kjekt å gi et godt inntrykk. Det ska jo holda hardt. Begrensa koss godt det går ann å skjula sannheden. Vel vel vel.
Ellers så e eg så klar for å få te någe heima. Der kan skje så store ting der trur eg. Når det gjelde Jesus å sånt. Hadde me klart å stå litt meir samla. Ha et felles mål å ein felles plan i plassen for å jobba litt i hytt å ver så må gjere nå. Et nytt stort bedehus e jo ein kjempeplan. Men det må jobbast så sjugt møje me for å klara å få det på beinå. Men ka kan me gjer før den tid. Någe må det jafall var. For der e så mange søkande. Kossen ska me klara å fanga de opp. Dette svirre veldigt møje rundt i håve mitt for tiå. Men eg har trunå. Der kan skje store ting.
Vel det blei vel litt rod dette. Men håvet mitt e litt rodete for tiå. Masse tankar men lide konkret. Lure på om någen så begynne på bokstaven I har smitta meg.
Vel. Som vanligt så må eg beklaga at det tar litt tid frå et innlegg e publisert te det nesta komme. Eg seie at eg ska skjerpa meg, men det skjer jo aldri. Men eg prøve på ny.
Vanligvis e grunnen at eg ikkje alltid har så møje å beretta. Nå har eg derimod alt for møje.
Men eg ska prøva å ikkje skriva for møje. Som ein del vett så har eg vore ei vega på Island med Kåre, Tore å Anders. Meget stas. Ka meir kan eg sei. Vel ein ting e at Island e sjokkerande flatt å de har møje fine veier. Det va ikkje akkurat det eg hadde forestillt meg. Ellers har eg et tips om at ein ikkje bør hoppa i Thingvellir. Sama kor fristande det enn e. Sjøl om høyden va bare to meter så ska ein ikkje undervurdera smerten av å landa på betongfrossen bakke. Husk, det hette jo faktisk ISLAND. Va så vidt eg orkte å gå dei 200 metrane opp frå veien for å sjå Geysir (eller det e vel helste Strokkur ann hette). Å eg har fremdeles vondt i helane. Men ellers, Island e konge å e heilt klart verdt turen.
Eg hadde og damebesøg i Stavanger ei heile vega. Digg. Eg ska kje skrøyda av at eg va flinke å gå på skulen den vegå, men eg fekk jafall gjort ei innlevering. Å ja, eg leverte litt for seint. Men har allerede fått beskjed om at eg sto, så eg e happy med det. Ellers oppdagte Ingvild te min store forundring at der faktisk e to etasjar på Tante Molla. Dette har vore stamcaféen min i Stavanger i 5 år, men ikkje før nå har eg oppdagt at der finst ein andre etasje der. Eg va mildt sagt forbausa. Eg har jo alltid lurt på koss plassen går rundt si eg som regel e den einaste gjesten der. Men det har altså ein naturlige forklaring. Adle folkå sidde jo i den møje koseligare etasje 2. Nå e etasjen testa ud i lag med Kristian å den kan heilt klart anbefalast. Ellers va det herligt å læxan med damå. Gjorde ikkje stort, men det va egentligt bare godt.
Te slutt så må eg sei at eg glede meg te helgå. Nådegaveseminar og årsmøte i menighetsrådet med påfølgande debatt om framtiå te bedehuså/et på Finnøy. Trur det både vil bli lærerikt å spennande. Det nærme seg og snart weekend med Ungdomslaget. Glede meg te det. Spennande å ha med Ingebrethsen. Håbe virkeligt at det vil bli ei gode helg. For dei av dåkke så ber te Vår Far i Himmelen så e det kjekt om dåkke tar med weekend i bønn. Me trenge så inderligt møje ei gode helg.
Ellers så har eg mobil med det sama gamla nummeret som før. Å me vant quis i dag.
God helg og Guds signing.
Ei vega nå uden mobil. Det e bare så sjugt stress i håve. Så viss någen har prøvt å få tag i meg den sista vegå, så e det rett slett fordi eg ikkje har mobil at det har vore vanskeligt.
Det begynte altså forrige lørdag. Min gamle Nokia 6210 ville aldeles ikkje lada seg opp lengre. Han har vore litt halvslakke i et halvt års tid, men nå bestemte an seg for at nok va nok. Å det e fair det for så vidt. Har hatt ann i litt øve tri år, å grenså mi for at ein mobil ska få godkjent e to. Så sånn sett så e eg fornødde.
Men det e merkeligt koss livet falle i grus uden telefon. Alt blir stress. Sosialt liv kan du bare drida i. Avtalar å andre gjeremål blir umulige å få gjønåført. Ja det mesta går rett å slett i stå. For eksempel så va mobilen kalenderen min. Eg hadde et vagt minne om at eg sko på et styremøde på onsdag, men av ein eller aen gronn hadde eg fått for meg at det va klokkå seks. Det stemde jo selvfølgeligt ikkje. Når eg møtte opp tjue på seks så va møde helste ferigt. Men all takk te David som hjelpte meg i nøden.
Eg har jo heller ikkje klokka. Mobilen har vore det så har guida meg i gjønå dagen. Å særligt møje hjelp i frå den innebygda klokkå i håvet mitt e der ikkje å få. Det har eg jo og fått merka. Spesielt onsdags morgen. Eg va heima på øynå, men sko reisa te byen på forelesning. Der va ingen heima å eg måtte reisa kvart øve seks for å rekka skulen klokkå åtta. Å på den tiå av døgnet har jafall ikkje eg frimodighed nok te å spør andre enn den aller nærmaste familien te å kjøra inn te kaien. Så eg måtte gå. Mørkt, steinkaldt, glatt å med ca 20 kilo bagasje vil eg tru. Eg begynte å vandra i 5 tiå ca. Der e jo ca ei mil te kaien. Det fyssta så skjedde når eg kom ner bakken frå huset va at eg sklei på isen å deiste i bakken. Ingen gode start. Men det versta va at eg gjekk heilt te Judaberg med ei forholdsvis store, rosa vekkarklokka, av typen opptrekkbar i håndå. Måtte ha klokka sånn at eg visste koss eg låg ann. Å eg e så gla at ingen såg meg. De måtte jo trudd det hadde klikka totalt for Sevheimen. Sekk på ryggen, bag på magen å rosa vekkarklokka i håndå. Klokkå 5 om nåttå å med ca 5 minusgrader ude. Eg hadde jafall trudd at der va någe gale med meg sjøl viss eg hadde kjørt forbi. Heldigvis va eg lure nok te å pakka ner klokkå når eg kom te Sentralen. Ikkje lenge ittepå fekk eg haik av Øyvind Midtbø. Det va gale nok å forklara ka eg gjorde der, sjøl uden den rosa klokkå i håndå. Å hadde eg bare visst at Fjaggen reiste med den båden.....
Men nå har eg bestillt ny mobil SE W810i. 1700 kroner syns eg va meget habilt. Glede meg te den komme må eg sei. Men det ser ud te at det kan bli stress då. For eg har bestillt nytt abonnement, men så vise det seg at eg visst nok e bunden te det gamla abonnementet eg hadde i ca 9 månar te. Så eg må betala i dyre dommar for å skifta øve. Å det irritere meg litt si eg huske klart å tydeligt at eg spurte han selgaren om der va bindingstid. "Å neida, det e der ikkje." Meg bag te han. Men eg komme ikkje te å gje meg med det fyssta. Problemet e jo bare då at eg ikkje kan bruga den nye mobilen. For den e låst te ein aen operatør. Å då fortsette livet mitt å falla i grus. Det kalle eg stress.
Så eg beklage viss folk ikkje får tag i meg framøve, men eg e nok rett å slett utilgjengelige ei stund te.
Ja her komme då endeligt det så eg skreiv te Øyposten. Ein måne forsinka, men sånn e det. Så nå kan dåkke bare angra dåkke så ikkje va på Utsyn. Å sjøl om Roger å Øystein og va med å skreiv så vil eg ha mesteparten av æren evt den negative kritikken. Eg antar at jafall journalistspirene har ein del krasse kommentarar.
Tradisjonen tru vart det også i år arrangert nyttårsfest på Utsyn i regi av Finnøy Kristelege Ungdomslag. Dei som møtte fram fekk servert svinesteik og blei verta opp med god underholdning. Sjølv om oppmøte var noko lågare enn vanleg, var det ingenting å sei på stemninga til dei godt og vel 60 frammøtte.
Ungdommar i alderen frå 13 til 24 år hadde teke på seg finstasen og møtt opp på Utsyn klokka 19.30. Feiringa varte ut i dei seine nattetimar. Ein tur innom kyrkja låg også inne i programmet. Det nye året skulle takast i mot på best mogleg måte.
For at det i heile tatt skulle bli nokon nyttårsfest har styret i Ungdomslaget jobba mange timar dugnad. Mat skulle lagast, scene byggast, bord pyntast og underholdning planleggast. I tillegg til ungdommane sjølve var det også god hjelp å få hjå ein del foreldre. Spesielt matlaginga var ei utfordring kor kyndige hender var til god hjelp.
Kvelden starta med ein liten forsmak av underholdninga. Det var inga tvil om at me hadde noko å sjå fram til. Men mat må ein også ha. Svinesteik har vore nyttårsmat i Ungdomslaget i mange år. I år var det Erik Bleie som hadde ansvar på kjøkkenet. Han fekk god hjelp av Karl André Vignes, Arna Eggebø og ikkje minst Sissel Bleie. Maten smaka fortreffeleg og det var fleire enn dei underteikna som forsynte seg to gonger. Dronning Maud pudding runda av måltidet. Så var det klart for meir underholdning.
Ein gjengangar på scenen er damenes og herrenes tale. Her fyrar ein laus mot det motsatte kjønn. I år var det Jakob Steinnes og ei feminin utgåve av Kenneth Falkeid som lot frustrasjonen av manglande kavaler få fritt utløp. Ellers bestod underholdninga av mange heimesnekkra videosnuttar og sketsjar. Utanom dei som allereie er nevnt var også Ole Andreas Sivertsen, Odd Bergøy, Erling Rosland, Kjartan Eggebø og Torjus Bergøy. Heile kalaset vart sydd saman av den vakre og lett forfjamsa konferansieren Magne Eggebø.
Rundt klokka halv elleve bar det av stad til kyrkja. Også her hadde Ungdomslaget ansvar. Her var det møtt fram folk i alle aldrar. Stunda i kyrkja vart fyllt av song og ord til ettertanke av Rune Andreassen. Vi er mange som meinar at det er godt å få roa seg ned litt før rakettane skal fyrast opp. Men her er det viktig å holde tidskjema. Ein må jo vera tilbake på Utsyn før klokka tolv.
Rakettoppskytinga skjedde utan uhell i år også. Og sjølv om veret ikkje var det beste var det mange rakettar som blei skotne opp. I tillegg blei mange håndtrykk og klemmar delt ut når klokka var slagen. Etterpå blei det servert kaker og meir underholdning. Det heile runda av i to-tida.
Nok ei nyttårsfeiring var over på Utsyn. Takka vera stor innsats og engasjement frå mange hald i Ungdomslaget lot folk til å vera nøgde med inngangen på det nye året.
Må rykkka opp. Bare må rykka opp. Eg holde på å gå i spinn.
Fysst av alt. BALE BLIR. Eg har egentligt trudd det heile veien, men det e så godt å var ett hundre prosent sikker. Om ann kanskje forsvinne i sommar e ein ting, men det betyr så møje for heile klubben at han blir ud sesongen. 10 millionar pund e møje penger, men eg kunne ikkje brydd meg mindre akkurat nå. Det e spelaren me trenge, ikkje pengene.
For pengene de komme om me bare klare å stå løbe ud nå. Dette e jo ei enormt vikitge vega. Fysst så blir altså Bale. Så slo de Wednesday i går kveld. Å så komme toppkampen heima mod Derby i helgå. Vinne de der så ser det bra ud. Har jafall ei luga ner te lagå så komme rett bag playoff plassen nå. Å bare et poeng opp te direkte opprykk. Så mulighedene e så absolutt te stede. Å det e så viktigt, så sygt vikitgt.
For eg savne rett å slett å var den ensome Southampton-ulven. Den som alltid må gå sjå kamp aleina. Den som alle ser litt rart på. Den som stort sett alltid får et klapp på skuldrå å kommentaren "Bedre lykke neste gang" servert itte kampslutt. Men som av å te får oppleva fantastiske ting. Som få andre får. Sånne som holde med United, Chelsea, Liverpool å Tottenham. Nemligt det å kunna jubla hemningslaust for et mål mod Crystal Palace, Ipswich eller Sunderland. Og ein sjelden gong få oppleva ting som å sitta på Sportscafeen å dra i gong "... Riise. Oh Ah. I wanna know-ow, how you scored that goal." (Når han scorte et legendarisk sjølmål mod Saints i kan det var 01-02 sesongen) Eller klikka mongo når de score i første heimakamp for sesongen og dermed avgjer kampen mod United på øvetid. Sånne øyeblikk e bare heilt fantastiske. Eller for ikkje å glømma ein viss 3-0 seier mod Tottenham i FA-cupens tredje runde som eg såg på Sportscafeen med Lars, Kåre å Oddvar. Sånne øyeblikk e bare ubeskrivelige.
Å best av alt. Trur folk har ein viss sympati med meg. Trur mange ukjente folk der ude, tenke på denne stakkars slidaren og håbe at det ska gå bra med ann, når plingen vise at Southampton ligge unna mod Colchester. Når eg sang Riise sangen så va det fysst heilt roligt bortsett frå meg som brølte. Men itte kvart som eg sang så begynte de ca 100 Liverpool fanså der inne å smila å le. De hadde ikkje gjort det hadde du vore Tottenham fan. Eller de kjekke folkå på Uptown i Kristiansand, som de fleste andre folkå eg kjenne der nere ikkje syns spesielt godt om. De holdt oppe te 2 på nåttå ein gong, så eg sko få sitt ein kamp i reprise. Kun te meg. Hadde de gjort det viss eg va Tottenham fan. Tvilsomt. Eller kokken på Sportscafeen som spør koss det går med Southampton sjøl om eg bare har sitt ein Southampton kamp der i år. Å det va i August. (Av den enkle grunn at det har bare blitt vist ein kamp på TV denne sesongen.)
Så sånn sett så e eg heldige. Eg har et lag som andre har sympati med. Å eg stikke meg ofta litt ud i mi rød og kvit stripete skjorta. Så eg har derfor kommt i snakk med mange folk. Der e heller ingen i dette landet som någen sinne kan tenka seg at eg e ein medgangssupporter. Å best av alt. Eg kan fremdeles sjå de små gledene. Å de store gledene, de blir bare så vannvittigt møje større.
Love Southampton I do.
Love Southampton I do.
Love Southampton I do.
Oh, Southampton I LOVE YOU.
Hovedsakligt gjer eg dette for å avlysa streiken te Kåre. Så her e ein liden oppdatering.
Eg har det veldig bra for tiå. I ungdomslaget går alt strålane. Bra oppmøde å alt går greit for seg. I tillegg komme mange inn å hørre på andaktane. Takk Jesus for at du e me oss og snur ein dårlige trend. Må du hjelpa oss videre. Ska legga inn någe så eg skreiv te Øyposten litt seinare idag når eg komme meg heim på min egen PC. Så e det ikkje bare Oddvar så kan legga inn sånne postar.
Ellers så står det bra te. Hatt ei veldigt gode jul. Spesielt fordi det har gått så godt me ungdomslaget. Og fordi at Puerto Rico blei godt motatt. Og fordi det ellers va svert hyggeligt. Ellers har eg kommt godt i gong med det nya semesteret. Vore flinke på skulen. Lest ein del pensum. Å eg har begynt å jogga. Spesielt fornøyd med det sista.
Å eg har ei heilt fantastiske dama. Det e kje akkurat feil det heller. Glad i deg Ingvild. Glede meg te å treffa deg i kveld.
I går kveld blei eg siddane å sjå Viking-Brann. 4de gongen eg ser kampen i reprise. Du verden så stort det va. Eg hadde konstant høneskinn. Fytti grisen så gode Ijeh va. Det fyssta målet e bare ein syge prestasjon. Å jubelen så brer seg når Start score der på slutten. Magisk å det så meir e.
Sånn nå har eg skreve et innlegg. Ska legga inn Øyposten-innlegget mitt seinare i dag. Nå e det lunsj, så Finasiell rapportering og analyse.
Skrives:
De siste par dagane så har eg holdt på å rydda rommet mitt heima på Sevheim. Det e ein historisk begivenhed. Eg kan med håndå på hjerta ikkje huska sist eg rydda rommet mitt. Eg har selvfølgeligt rydda litt i klenå å sånn før, men ikkje i adle bøgene å papirene. Å her skjule det seg møje løje. Eg har tenkt å servera dåkke litt av dette. I dag e det ein fortelling skreven av meg i 8. klasse å ein melding i meldingsbogå skreven i 3. klasse på Lundeneset.
Eg forsov meg til dei 2 første timane i dag, 16/10-00.
Sten Magne var ikkje på skulen, så det var ingen som vekkte meg.
Eg va 100% avhengige av SM på den tiå for å komma meg opp om mårån. Det skar seg jo fullstendigt når han plutseligt ikkje va på skulen ein dag.
Videre har e det altså ein stil i frå 8.klasse. Eg huske at eg hata virkeligt masse å skriva stilar på den tiå. Eg eigte jo ikkje fantasi te å sidda sånn å dikta (Eg har kommt meg litt, bare spør Åshild om bamsane mine), men at det va så gale så dette trudde eg ikkje. (Dei så kjenne meg vett at ingen av personane eller plassene e oppdikta.)
"På stranda"
"Å , i dag skulle det vore herlig å bada," seier eg. Eg er på Sevheimsheia å plukkar blåbær saman med syster mi Solfrid. Det er sol i frå skyfri himmel og varmt - kjempevarmt. Solfrid seier at me godt kan gå til Sevheimsvågen å bada seinare. "Nei nå går eg, nå har eg henta bytta full," seier eg. "Ja, nå er eg og ferdig," seier Solfrid. "Uff, så varmt det er. Eg er sikker på at det minst er 30 grader C° i skyggen i dag," seier eg. "Ja det skal bli herleg å bada i dag," seier Solfrid. Nå rme kjem heim kommer svigerinna mi , Else May og spør om me vil vera med å bada i Sevheimsvågen. "Ja," seier eg med ein gong. Då kjem bror min, Kristian bort og seier at han og vil vera med ned til Sevheimsvågen for å bada. Etter ei lita stund er vi på veg ned alle saman. Når me kjem ned til Sevheimsvågen er det massevis av folk der. " Me går bort til naustet til farfar, det er fredelegare for hyttefolk der," seier Kristian. Når me kjem uti seier Else May at ho er sikker på at det minst er 25 grader C° i vatnet. Det er eg og sikker på, du kjenner jo nesten ikkje forskjell på temperaturen i vatnet i forhold til temperaturen i lufta. Når eg kjem på land spør Kristian meg, om eg vil vera med ut å fiska makrell og det har eg jo selvfølgeleg lyst til. Når em har vore utpå ei stund har me ikkje fått nokon ting. "Me får prøva litt bortmed Fiskaberget," seier Kristian. Når me har vore der ei stund gjekk me tilbake til Sevheimsvågen. Me hadde ikkje fått ein einaste fisk. Når me kom tilbake hadde mangen av dei folka som var der når me kom, gått. Men Else May og Solfrid låg å solte seg ennå.Eg ville bada ennå ein gong. Når eg kom uti var det bare blitt varmare i vatnet synest eg. Det var vel fordi det var flo sist gong eg bada og fjære nå. Når eg kom opp av vatnet, var klokka blitt så mykje at eg måtte skunda meg heim, fordi eg hadde lovt at eg skulle vera med i fjoset.
Skrekkelige tegnsetting. Dårligt ordforråd. Elendige setningar. Tydelige tegn på forakt mot hyttefolk. Å ein særdeles brå slutt (hallo, eg hadde jo skreve langt nok). Ka karakter ville dåkke gitt denne 8. klassingen som e fullstendigt blotta for fantasi?
Eg syns at øveskrifter e vanskelige. Ekstremt vanskelige. Ka ska eg egentligt skriva der. Någen så har tips om øveskrift te dette innlegget. Det mottas med takk.
Eg e litt slakke med å skriva her. Et par ting har skjedd si sist. Me begynne med det viktigaste.
Eg har fått meg dama. Den (u)heldige e Ingvild Ulstein frå Ulstein på Sunnmøre. Det heila e ein ganske klissete historie. Men eg kan sei såpass at det e ei strålane dama å at bryllup e kjekt. Eg takke Stangen for den tvilsomme æren å få var forlovar. Kem sko trudd at det sko var du så fiksa dama te meg. Det hadde eg så aldeles ikkje drøymt om. Eg referere frå omtalen i bryllupshefte: "Glad sangfugl med mange talent". Så eg kan altså sei det sånn at eg har det jysans bra på den fronten.
Ellers tenke eg møje på ungdomslaget. Kossen ska me få det opp å fram igjen? Der e ein jobb å gjer der. Ein plan e å arrangera Fokus. Det e et mødekonsept kor me planlegge å samla adle ungdomslagå frå kommunen for å ha et litt større møde. Låge terskel å gode talar. Har skikkeligt trunå på det. Trur det kan bli veldigt bra. All den tid folk e gira å støtte opp om det. Å det e ein utfordring te de litt eldre ungdommane. (Eg e heilt klart i den kategorien.) Ikkje meld dåkke ud. Trenge ikkje gjer så møje. Det holde at dåkke e te stede. Miljøet blir så vannvittigt møje bere når der e litt eldre folk te stede. Å når me e ein gjeng så blir det kjekt å var der og. Dette gjelde både med tanke på Fokus, men og på andre ting med ungdomslaget. Det e så viktigt me litt eldre folk enn kun 14- å 15-åringar.
Ellers så har eg ferie. Hatt to eksamenar. Den eine gjekk ganske bra, den andre sånn midt på treet. Trur jafall det, men det e aldri heilt godt å veda. Ferie e jo alltid bra. Glede meg te folkå komme heim. Speling i de seine nattetimar å løysing av den store julereisen itte det. Då snakke me jul. Gode jul.
Å eg avslutte med det viktigaste.
Takk Jesus for at du e gla i meg. Det e godt å tenka på det. For av nåde ble dere frelst....Ka e bedre enn det. Ingen verdens ting.
Dette e ikkje mine ord:
When we are finished with this position you would beg me to put my cock in your ass. I would oil up my cock again and slowly bring it to your begging asshole. I would slowly slide my cock in taking extra care not to hurt you. I would go deeper and deeper with every stroke until my balls are hitting your pussy everytime I push into your ass. I would keep pushing in and out like a maddened rhino while you are massaging your clit bringing you to orgasm.
Någen vil kanskje sei at dette va øve stregen, men det e någe av det eg blir frustrerte av for tiå. Alle desse horene av någen damer så legge igjen kommentarar på bloggen. Eg klikke på de. De komme ikkje ud, men de e der for det. E det bare eg så får sånne kommentarar. Eller har andre de same problemene?
Ellers så sidde eg på skulen for tiå. Hadde eksamen på tirsdag. Det gjekk sånn passe. Nå jobbe eg med ei innlevering. Å der har eg vore nødt te å jobba i lag me ein kar med både manglande sosiale antenner og et labert kunnskabsnivå. Han har jo prøvt seg i faget to gonger før uden å klart å stå. Å han må eg nå "ta meg av". Om ikkje dette simuleringsprogrammet så me har innlevering i va vanskeligt frå før av, så må eg altså setta denne karen inn i programmet i tillegg. Å det går så treeeeeeeeeeeeeegt. Himmel.
(Eg håbe ikkje det e galt av meg når eg ikkje nevne navn. Det e på ein måde som sygepleierar som har taushetsplikt. Men de kan jo fortella om ting, så lenge det ikkje e innlysane kem det e snakk om. Å eg trur kje så mange av de så lese her kjenne de så går i klassen min. Så eg håbe det går greit. Eg må bare få ud frustrasjonen.)
(Håbe ikkje han lese dette, men det trur eg ikkje. Trur ikkje han vett ka eg hette.)
Glede meg te Bergen nå, kor eg kan få jobba i fred.
Men det e fordi eg e sjuge. Å det suge virkeligt. Spesielt med tanke på eksamen så e om ei vega. Men to ting.
1. Eg innser at det begynne å bli seint å skriva om kampen, men eg har bare ikkje hatt orken.
2. Någen så e med te London helgå 15-17 desember? Destte tidsrommet kan utvidas i begge retningar for min del, om det e ønskeligt. Ka e vel bedre enn å kombinera litt julashopping med førjulsfotball i verdensmetropolen?
Eg ønske meg sjøl, mor mi å Eirik god bedring. La oss adle bli friske.
Der komme meir herfrå når ordå e tebars. Nå e eg bare tomme. Fullstendigt å inderligt tomme.
Å GLA!!!!
GLA SOM BARE EIN GLAD MANN KAN VER!!!
Ja nå sidde eg her å drømme om Kamsjatka. For ein plass. Trur eg. Har så sygt lyst å reisa derte. Såde på Google Earth ei stund nå. Å eg må nok ein gong må berømma GE som ein fantastiske tjeneste. Eg har tatt turen rundt i Kamsjatka. Facinerane å sjå vulkanar frå satelitt. Ser bare at fjedlå e raue midt blant alt snøen. Å kysten på vestsiå som e dekka av dette langa raet eller ka det nå hette. Å de 200 000 som bur i Petropavlovsk så forlatt, så forlatt, så forlatt. Eg kjenne ein tiltrekning herte som e syge. Eg bare MÅ komma meg derte. Å når eg fysst e der så må eg te Anadyr og. Landet åt Mr Chelski himself. Kem e med? Å ka tid passe det for folk. Eg e åben for alt.
Egentligt så skrive eg ei te sånnei syge oppgava på 15 sier. Kjedeeeeeeliiiiiigt. Men eg må bare sei det. Eg fekk B på den forriga oppgavå. Litt skrøyd, men du verden så fornødde eg e med det. Spesielt si eg ennå ikkje forstår ka eg har gjort. HIPP HIPP HURRA FOR MEG.
Du all videste verden så godt det e å endeligt kunna jubla for ein borteseier. Litt frustrerane at de alltid ska gjer det så forbaska spennane på slutten. Å det i all hovedsag på grunn av dette evinneliga sjansesløseriet så de har dreve på med heile sesongen. Men ein ska kje klaga på slikt idag. Sjøl om eg komme te å dø ung viss det ikkje blir någen endring her. Sånne påkjenningar for hjerta kvar helg kan umuligt var bra.
Men seier øve Odd på Falkum eller Odd Stadion så det vel hette nå e bra. Meget bra. Med seier på søndag øve Lyn så ser det veldig positivt ud. Då bør plassen i Eliteserien var der neste sesong og. Å då har jo Ijeh allerede lovt gull, så det blir bra.
Å så glede eg meg så sygt te Brannkampen. Det komme te å bli så vannvittigt stort. Nå ser det kanskje ud te at gullkampen allerede e avgjort innen den tid. Men det å få gleden av å slå Brann i siste runde framføre ein fullstappa stadion e aldri feil. Der e vel få ting som e bedre. Kanskje sex, men ka vett vel eg om det.
Sannsynligvis mindre enn Levitra å Phantormine som torpedere bloggen min med kommentarar. Heldigvis så blir de ikkje publiserte. Då hadde det vore uleseligt her inne. Driddleie av ting som 'best design ever', 'what a great site', 'love your writing' å 'you are so cute'. Det e for all del kjekt med komplemang, men det e bedre å få de frå andre yrkesgrupper enn horer å andre udbretterar. Det e litt begrensa koss eg klare å ta det te meg frå desse folkå.
Får forresten ikkje sova, men nå e det på tide å gjer et nytt forsøg.
Ser.
Ja då va denne helgå foren. U komme aldri tebars. Ganske sygt egentligt. Men egentligt ikkje heller. Bla bla bla...
Nå har eg fått gjort ferdigt den sista innleveringå og. Good å sleppa å tenka meir på det. Va fakta talt på skulen i kveld. Ein sundagskveld frå 7 te 10 å hadde gruppesamling. Å igår sad eg å to andre i gruppå på biblioteket på Sølvberget. Ganske unormalt for min del å driva på slig. Men nå e me altså ferige, så då blir det någen rolige dagar framøve. Ser virkeligt fram te det.
Reise nok heim i mårå ein tur. Må heim å få låna bilen sånn at eg kan flytta ud i frå denne plassen eg bur. Litt kjipt å flytta og. Har egentligt hatt det greit her. Bra beliggenhed å nabo te både butikk, bageri å pizzasjappa e kje å forakta. Har kje den luksusen på Finnøy for å sei det slig. Men så e der ingenting som Finnøy heller. Så klaga, nei det kan eg ikkje. (Men hadde vore litt greit om der budde andre kjekke folk heima og då.)
Ellers så e Google Earth ein fantastiske ting. E så sygt fasinerte av den tjenesten. Leida rundt itte stadionar der. E jo kjempemessigt. Har funne fram te adle stadionane i de tri øverste divisjonane i Hellas i helgå. Sallan så kjekt. Leida rundt der. Ellers så vil eg anbefala å ta ein kikk på stadionane te Dundee å Dundee United frå Skottland. De ligge bokstavligt talt vegg i vegg. Det e nødt te å var meget spesielt. Erkerivalar å nærmaste naboar. Har litt lignande i Liverpool med Goodison Park å Anfield. Men det blir ingenting i forhold te kor nærme Dens Park å Tannadice Park ligge i Dundee. Må sjekkast altså....
Ellers så va det litt bittert med Hellaskampen igår. Hadde virkeligt fortjent et poeng der. Syns det va heilt greie innsats i ein såpass vanskelige bortekamp. Men eg må sei at landslagspausar egentligt e ganske kjibe. Ville møje heller hatt Viking- å Saintskamp. Det blir liksom to grusomme veger. Nå når ting e så spennane så de e. Men det kan jo var greit med pause, spesielt for Viking sin del, slig at laget kan få satt seg skikkeligt. Pausen e nok meir nyttige for Viking enn for Odd sånn sett.
OK. Det va det for denne gang. Men blir nok ikkje så lenge te neste gang. Ska prøva å skjerpa innleggsfrekvensen litt.
Ferdige med oppgavå!
Eg e heilt skjelven. Det e vel ein lett blanding mellom intens skriving å alt for møje kaffidrikking de siste 7 timane. 5 minutt før fristen sa eg meg fornøyd me det eg hadde prestert. Retting rakk eg ikkje gjønåføra, men det får gå sin gang. Aldri før har eg skreve så møje om ting som eg overhode ikkje forstår. Som tidligare nevnt så fatte å begribe ikkje eg de modellane. Å når det i tillegg e ein bedrift som produsere sånne syge minichipgreierellerkasørendetnåskakallast, så må eg sei at eg stille med ekstremt blanke ark. Det blei ikkje heitl 15 sier, men 12 sier med kun svada e vel egentligt meir enn nok.
Nå må eg fakta ta meg ein røyg å roa nervene på. Shit så skjelven eg e. Eg skjelve jo meir enn Ronnassen itte han har åde frokost rundt 6 på ittemiddagen. Syge, syge mannen...
Ja nå e det pigede lenge si eg har skreve någe her. Et par gronnar te det.
1. Eg leve i ein koffert
2. Det gir meg begrensa mulighedar te å komma meg på nett.
3. Eg har rett å slett mesten ikkje hatt tid te å skriva.
4. Å eg har heller ikkje hatt så møje på hjerta.
Men nå e eg her. På naboen sitt nett. Antar det må var ein nabo jafall. Her i Misjonsveien. Det e vel egentligt ikkje så fint å stjela nett av folk. Men an legge jo opp te det når an ikkje har kode på det. Kan eg då bli beskyldt for å var umoralsk? Hmmm... Ja eg kan vel sikkert det. Men eg velge aligavel å benytta meg av muligheden te å var gratis på nett. Naboen får trøsta seg med at eg flytte ud om ei å ei halve vega.
Då bere det heim te Finnøy. Å få seg hybel i Stavanger virke heilt umuligt. Ufatteligt dyrt iallefall. Aldri om eg gidde betala 4500 for et lide kott. Jafall når muligheden te å pendla e testede. Då får det heller var med litt reisetid. Det kan eg leva med. Nå har eg budd i ein hybel så Inghild har leigt te sin kjære frå Colombia. Denne karen fekk litt problemer med UDI så det tog litt lengre tid enn planlagt før han fekk komma. Men nå har det ordna seg, så då ryge altså eg ud. Men det e greit nok det.
Ellers så har eg hatt latterligt møje å gjer den sista tiå. Irritere meg at foreleserane i de ulige fagå ikkje kan snakka i samen. Sånn at der ikkje e innleveringar i adle fagå på sama tiå. Tenk så greit viss arbeidsmengden hadde vore litt meir jevnt fordelt. Nå har eg tri innleveringar på litt øve ei vega. Hadde ein te forrige onsdag. Så har eg ei syge greia på 15 sier så ska inn på fredag. Å så e der nok ei innlevering te mandag. Så der e nok å henga fingrane i. I tillegg så har ungdomslaget å Muf-regnskapet tatt ein del tid det og. Men det går seg vel te.
Problemet mitt nå e innleveringå te fredag. Når den e gjort ska eg var gla. Som sagt et case så ska besvarast med 15 datasier. Intet mindre, intet meir. Problemet e i all hovedsag at me har fått tri modellar som me ska forklara problemet i caset ud i frå. Men ka gjer du når du ikkje kan forstå koss någen av de tri modellane kan forklara problemet. Å ingen andre i klassen forstår heller ikkje koss dette henge samen.
"Vi har et KJEMPEPROBLEM:"
Men det går seg vel te som vanligt. Eg sidde nå her seint på nåttå å jobbe. De fleste verdensproblemer løyse seg då. Nå slapp eg ein syge fjert. Den lokta gale. Sko tru Ronnassen hadde vore her. Det e vel på tide å var litt seriøse igjen. Snakkes.
Store nyheder! Eg flytte te Stavanger. Blir konge.
På tirsdag så va min kjære pappa å henta meg å tingå mine i Kristiansand. Du verden det føles godt. Eg har hatt tri fine år på Sørlandet, men når tilbudet kom om å gå i Stavanger så va det ingen tvil. Det måtte bare bli sånn. Det e i Stavanger de fleste av kjentfolkå mine befinne seg. Det e møje nærmare heima. Å det e der Viking spele kampane sine.
Nå sidde eg i ein leilighed på Tjensvoll. Føreløbigt så bur eg heima, men eg satse på å finna meg ein plass ittekvart. Men har bare to dagar med skule i vegå, så pendling bør gå greit ei stonn. Så eg gidde kje å ta den fysste å dårligaste eg finne. Men det ordne seg.
Men uansett. Eg glede meg stort. Syns litt synd på mandalitten. Men eg satse på at han forstår meg. Men lev vel dåkke kristiansandsfolk. Våre veier mødes nok igjen. Me ser.
I ei ellers tung fotballtid e det viktigt å minna seg sjøl på koffår ein e gla i denne idretten. Koffår humøret blir som det blir når Viking bare tabe å tabe. Så her komme et nytt stort fotballminne.
Dette e kanskje det aller fyssta fotballminnet eg har. Å eg huske det egentligt ikkje. Eg va ikkje på kampen å eg huske ikkje kem så scorte målå. Så du lure kanskje på koffår dette e så stort for meg. Å det ska eg sei deg. Det va denne dagen min store kjærlighed te dette laget starta.
Det heila e ganske sygt. At eg sidde igjen med dette minnet i frå barndommen. At det sko sedda så djube spor i meg. At dette sko var starten på et forhold som komme te å vara livet ud. Men altså, det eg huske e som følger. Familien i frå Sevheim va ude på seiltur denne søndagen. Eg trur ikkje det va ferie, men bare ein vanlige søndagstur. Som regel så pleie søndagsturar bare var å seila rundt øynå eller bort te Toftøynå å tebars. Men denne søndagen så seilte me inn te byen. Å det minnet som sidde igjen e når me seile inn i Vågen i Stavanger. For då e kampen mod Kongsvinger ferige. Der e lide folk i sjølve Vågen, men der e horder på vei ner i frå Stadion. Langt der oppe på Egenes hørre eg Vikingsangar øve anlegget å folk som synge med. Å eg tenke at dette, dette hørres kjekt ud. At heile byen synge Vikingsangar bare fordi Viking vant trur eg eg syns va litt sygt. Men for ein gledens dag.
Å dette sko altså prega livet mitt i frå den tid. Dette sko få meg te å broga uttallige tusen på å fylla Gyttane. Det sko få meg te å skli øve golvet i ståvå fordi eg hørrte på radioen at Viking har scort. Dette sko få meg te å grina av glede som av sorg. Dette sko få meg te å klikka fullstendigt. Det sko få meg te å holda "tale".Dette sko få meg te å springa ner folk i rein glede. Det sko få meg te å klemma villt fremmane mennesker. Det sko få meg te var den einaste som synge på VIP-tribunen på Ullevål. Det sko få meg te å vekka ein heil militærleir. Ja denne heller bagatellmessige hendelsen sko rett å slett prega livet mitt. Lyden av Vikingsangar oppe på Egenes. Du verden.
Livet har begynnt igjen. Sommardvalen på det himmelske sted e blitt et tebagelagt kapittel. Realitetane komme te syne. Det suge villt.
Master virke jafall stress. Det e heilt sikkert. Kan dåkke tenka dåkke å ha innlevering kvar vega, å det bare i et fag. Så har eg tri andre fag i tillegg. Det blir jo driddstress.
Ein ting eg kan fortella e at eg nå har forstått ka eg går glipp av når eg ikkje har kamera på mobilen. Det sko eg virkeligt hatt. For på torsdag tog eg bussen frå Oslo te Kristiansand. Hadde vore på Norge-Brasil, någe som heilt klart va ein store opplevelse. Bussen va ganske fodle på torsdagskvelden. Eg hadde folk både framføre meg å bag meg. Hu framføre meg hadde lagt ner sede sitt. Men eg, som den snille gutten eg e, la ikkje ner sede med omtanke for han bag meg. Så det va ganske trangt. Eg valgte å leva meg inn i romanen Halvbroren for å få tiå te å gå. Itte 4 timar så va eg litt leie av å lesa å ein del folk hadde forlatt bussen. Så eg tenkte at eg sko finna meg et aent sede sånn at eg kunne legga det ner. Då kunne eg liksom slappa av den siste timen inn te Kristiansand. Eg reise meg litt opp å snur meg bagøve for å sjå. Å då ser eg: To jenter på min alder, som såg heilt normale ud, udenom at de sad med sykkelhjelm på seg. Eg bare sette meg raskt ner å holde på å le meg i hel. Någe av det dommaste eg har sitt ever. De såg heilt oppegåane ud, men sad aligavel me sykkelhjelm på seg. Eg vett ikkje om de hadde såde sånn heile turen elle om de akkurat hadde toge de på seg. Eg vett ikkje om de tog de av seg igjen eller om de faktisk sad sånn heilt te Kristiansand. Eg tørde ikkje å sjå meir på de, eg holdt tross alt på å daua av latter. Men kamera på mobilen sko eg heilt klart hatt, sånn at eg kunne fått et synligt bevis på dette.
Men ka skjer med verden? Trur de at det hjelpe med sykkelhjelm om någen ville bomba bussen? E de de ukjende systrene te Sykkelfantomet? Va det bare et teit påfunn som de syns va løye? Eller va de rett å slett bare heilt løg i håve? Ikkje vett eg, men det såg uansett heilt utruligt tosje ud.
Ok. Så sidde eg her på natt te fredag å ska snart reisa sørøve igjen. Glede meg ikkje for å sei det sånn. Men det må jo bare gå. Men eg ska egentligt bare fortella ein liden festlige historie frå dagen i dag på Finnøy.
Eg har holdt på å malt huset te farmor i sommar. Å det har eg gjort i dag og. Mens eg holdt på der nere så kom Ida å Hanne bort ein tur. Ida e nabojenta å dotterå te bror min å Hanne e ei aen nabojenta. Begge to e vel ca 13 år tippe eg. Ska jafall begynna i 8. Så eg blei ståande å drøsa litt med dei. Så kom broren te Ida bort, Boye, som e vel rundt om 2,5 år. Eg e altså onkelen deiras. Han komme rett mod meg med armane strakt ud. Eg tenkte at ann kanskje ville at eg sko lyfta ann opp. Men neida. Boye tar å plante hendene midt i skrittet på meg å seie "Du har store tiss", før ann tar hendene ner i skrittet på seg sjøl å seie "Eg har liden tiss". Eg blei satt ud, så sinnsygt satt ud. Men det besta va jo desse to tenåringsjentene som vel mest av alt hadde lyst å le så bare juling, men som og e i den alderen at det e litt flaut å snakka om den slags. Så det heila blei ein blanding av rødmane å leane ungjenter som så absolutt sko ønskt de va ein heilt aen plass. Meget festligt syn.
Ok. Det nærme seg nok et nytt år på skulebenken. Eg kjenne eg e veldigt lide gira på det for øyeblikket. Eg vil var heima på Finnøy å lega meg i gjennom livet i ein slags evige sommarferie. E det muligt å få te det? Neppe. Så derfor ser eg meg nødt te å reisa te Kristiansand for å ta fatt på mine forhåbentligvis to siste år som økonomistudent. Men lyst det har eg aldeles ikkje. Men sånn fakta talt så vurdere eg å å bu i Mandal. Eg bare lure på ka dåkke tenke om det. E det lurt? Blir det kjekt? Bør eg heller bu i denne byen eg tilbragt mine siste 3 år?
Uansett så lengte eg allerede heim. Sjøl om eg faktisk sidde heima.
Finnøy. Gje meg glimt av Finnøy.
Å Finnøy. Du vett, eg e fortsatt gla i deg å savne deg så.
I dag e eg trist. I dag e eg virkeligt trist. Italia vant VM-finalen. Både ein å to gonger. Någe som eg vil betegna som ein triste dag for fotballen. Eg har nemligt Italia langt der oppe rundt adamseplet. Eg kan virkeligt ikkje fordra dette landet. Å eg har fleirne argument.
Totti, De Rossi å andre ufordragelige mennesker e ein grunn te dette. Kem huske vel ikkje den saftiga klyså Totti fyrte av mod den stakkars danske forsvarsspelaren Laursen under EM for to år si. Sligt vil me ikkje sjå. Det høyre ikkje heima på ein fotballbane. Det gjer heller ikkje albuen De Rossi med øvelegg planta i håve på McBride i kampen mod USA tidligare i VM. Det e jo ein skandale at den mannen får komma innpå i finalen å i tillegg setta ein straffe sikkert i mål. Han burde vore udestengt møje lenger. Å det som irritere meg, e at de ikkje ser ud te å ta et oppgjør mod den usportslige ånda som leve sjå italienske foballspelerar. De Rossi burde vore satt på fyssta fly heim te støvellandet å blitt nekta landslagsfotball av Lippi sjøl. At de likssom aldri tar et oppgjer med denne ukulturen. Eg bler sinte.
Om ikkje det va nok så går de rundt å lade som om de e mors beste barn. Desse armbevegelsane å dådyrblikkå som prøve å øvebevisa dommerar om at "Me. Meee. I did nothing. I play fair." Å så korse de seg ittepå som om at då, ja då kan eg bare slå eller gjer andre ulovlige ting. Eg fatte ikkje at de ikkje i det minsta kan stå for det de gjere. E du driddsekk så må du pigede bare finna deg i at dommaren reagere.
Å så må me ikkje glømma supporterane. Desse ofta ultra-voldelige rauhålå som bare e ude itte bråg. Eg kan kort nevna ein episode frå tiligare i vår når Roma sko ta i mod Middlesbrough i Uefa-cupen. Ein gjeng engelske supporterar hadde reist ner for å fylla laget sitt. Kvelden før kampen satt ein gjeng på ein restaurant i Roma. Her va kåner å ongar te engelskmennene og te stede. Heilt uoppfordra komme der ein svære gjeng me Roma-fans inn i restauranten me knivar å går berserk. Nærmare 20 engelske måtte på sygehus ittepå itte å ha blitt stukkne med kniv. Å ikkje bare menn, men kvinner å BARN og. E det muligt. Koss blir du så idiot. Kan og nevna kvartfinalen i Champions League i fjor kor Milan keeper Dida blei truffe av bengalsk lys kasta av Inter-fans. Seinare blei kampen avbrutt pga tribunebråg.
Dette fascistlandet fortjene ikkje å vinna någe så helst. Di Canio kan bare dra seg. Sannsynligvis ingen andre vestlige land har så møje rasisme som Italia. Å det e jo klart, de meine jo at de e heilt perfekte å aldri gjer någe galt. De e jo best. (Någe de desverre e.) Men de burde ikkje ein gong fått lov te å visa at de e det. Det burde vore ekskludert fra VM, Europacup, EU å det mesta. De må ta et oppgjer med si fortid å ikkje leva videre med desse holdningane. Men de vil ikkje. Kan me finna oss i dette? Kan me la de tura på?
Så får det heller var at Zidanes karriere fekk ein trist sorti. Han e for meg uansett ein legende. Å ein verdige vinnar. Den beste fotballspelaren i mi tid. Så får det heller var me denne stongingå. Å tru meg, Materazzi gjorde seg heilt sikkert fortjent te det.
Ja nå har det godt ei tid si eksamen i Handelsteori på tirsdag. Eg har fått god tid te å tenka igjønå ka så egentligt skjedde. Eg vil derfor ta ein skriftlig evaluering av min strategi - å gå rundt før eksamen. Å bare så det e sagt me ein gong, eksamen gjekk te helsikke.
Eg valgte altså å gå rundt nåttå før eksamen. Eg låg i sengå mi å pugga som elgen. Å eg følte det gjekk greit. Fekk lert meg det så va viktigt, ja det mest vesentliga. De store modellane som e brugt tid på i forelesningane å som der står møje om i bogå. Eg droppte et par ting som eg følte ikkje va så viktige. F.eks småting som ikkje har blitt nevnt i timane å som der bare står ørsmå avsnitt om i bogå. Eg valgte og å sjå vekk i frå mattestykker. Delvis fordi de e så himla vanskelige. Delvis fordi Sødal har sagt i timane at matten ikkje e det viktiga, det e det modellane å forståelsen av de så e. Te slutt valgte eg og å la var å sjå på den eine modellen (Solow). Dette fordi modellen ikkje står i bogå å fordi eg heller ikkje har hørrt om ann i timane. Sødal har jo nærmast gitt Victor Norman, som har skreve bogå, gudestatus i timane. På spørsmål om koffår bogå e så gammale (øve 10 år) har Sødal bare sagt at bogå kanskje e den beste bogå som e gitt ud på emne og at der ikkje finnes någen grunn te å skifta ud pensumlitteraturen. Summert opp så fokuserte eg altså på det eg såg på som viktigt. Å så droppte eg å lesa på de uviktige tingå.
Det sko eg aldri ha gjort. Ka e vel poenget i å lera seg det som blir gått i gjønå i timane å som der står om i bogå. Det finnes ikkje så lenge det ikkje blir spurt om på eksamen. Eg lade opp før eksamen me å eda ein goe frokost, ta meg ein lange dusj å fyra opp Hives for å komma litt i gong. Eg komme meg te skulen, sedde meg ner å får oppgavene utdelt. Når eg ser øve de 3 oppgavene så begynne eg bare å le høgt å rista oppgitt på håve. Eg får adle de 3 tingå eg ikkje har sitt på. Ei kortsvars oppgava om flerne små å uvesentlige deler av pensum ( f.eks kjøpekraftsparitet å kvantitetsteorien). Ei oppgava om Solow-modellen. Å te slutt ei tredje oppgava som e ei rekneoppgava. Eg kan ingen verdens ting om någe av dette. Eg har aldri før fått tanken rosa lapp i håve så tidligt på ein eksamen som eg gjor nå. Det e jo umuligt for meg å svara på någe av dette.
Problemet med å levera rosa lapp e bare det: står ikkje eg på denne eksamenen så komme eg ikkje inn på master. Eg e altså nødt te å gjer et forsøg sama søren kor lide eg kan. Eg e bare nødt te å stå. Så eg sidde i 3,5 av 4 timar tilgjengelig tid å kun dikte. Eg svarte på et par av kortsvarsoppgavene på oppgave 1. Hoppte glatt øve oppgave 2. Å prøvte meg te slutt me någen utrekningar som for meg blei logiske på oppgave 3. Men alt eg har gjort e så å sei vill gjetning. Står eg på denne eksamenen så e det pur flaks å litt dikteegenskaber å ingen ting aent.
Den litle trøsten så finns e at heile klassen følte akkurat et sama så meg. Eg har aldri før på HiA hørrt så møje høylytt banning før. Den eine itte den andre så kom ud av eksamenslokalet gaulte bare ud: FY FAEN ASS. Adle e liga oppgitt fordi de frykte de ikkje komme inn på master å adle har bare såde å dikta i 4 timar. Adle unntatt et par som Peter å ANDREAS???? Ka skjer me han????
Men kor sygt e ikkje dette. Kossen kan ein heil eksamen handla om någe så uvesentligt. Kossen kan det som det ikkje blir snakkt om i timane å som der ikkje står om i bogå var det me ska testast ud i. Det e jo heilt skrekkeligt. Her har eg gått på forelesning 3 timar kvar tirsdag å lert om månge modellar (unntatt når eg va i Spania å me gjekk i gjønå Solow-modellen) som eg ikkje får om på eksamen. Her har eg gjort 4 store innleveringar i faget å ingen av de ligne det minsta på eksamen. Kor sygt e ikkje det?
Konklusjon: Eg lerte møje den nåttå eg sad oppe. Eg lerte det viktiga i pensum, det så adle andre har sitt på. Men det hjelpe ingenting så lenge eksamen e så ubrugelige som an va. Ergo så e strategi - gå rundt før eksamen vellykka, men eksamen alikevel mislykka. Å det e ikkje min feil.
EG KLIKKE VISS EG IKKJE KOMME INN PÅ MASTER NÅ !!!!!!!!!!!!!!
Joda nei så det så. Nå ligge eg her. Klokkå har passert fira om nåttå. Om 5 timar har eg eksamen, å det bare 20 timar itte at forrige eksamen va avslutta. Det e det eg kalle hardkjør. Dette hadde toge på for kem så helst vil eg påstå.
Av den grunn kjøre eg den velkjente strategien å gå rundt før eksamen. Itte mi meining så e det ein myte at ein må sova godt før eksamen. Ka i halmen e poenget med å var utkvilte på eksamen viss ein ikkje kan ein drid. Ingen, å då meine eg ingen, kan få meg te å tru at det svare seg å sova i staden for å lesa i ein sånn ein situasjon. Eg meine at å lesa e det mest fornuftiga eg kan gjer, ja hadde eg bare lert någe då. Denne strategien har vore prøvd ud mång ein gong før. Eg gjer vel dette minimum ein gong per semester. Å som regel så går det bra. For min egen del e eg spesielt fornøyd me statistikk eksamen før jul. Eg virkeligt hate statistikk. Det seie meg ingenting, det gir meg ingenting, eg forstår ingen verdens ting. Ka e for eksempel et stokastisk utvalg å i ka slags situasjon ska ein bruga et sligt utvalg. Håve mitt går i spinn bare eg hørre ordå utvalg å t-fordeling eller kanskje f-fordeling. Det e der hjernen min seie stopp. Å av den gronn så gidde eg heller ikkje å gjer ei einaste oppgava i statistikk. Å eg gidde heller ikkje å gå på forelesningar, det blir eg bare sinte av fordi eg ikkje forstår någen ting. Så før jul så hadde eg ikkje åpna statistikk-bogå før ti timar før eksamen. Då begynte eg å ni lesa. Å gjett om det gjekk øve all forventning (nok et grusomt statistisk ord). Ein C når ikkje et einaste av dei svarå eg fekk gir meg någen som helst meining. Det e sånt eg seie meg fornødde med.
Om 5 timar så e det handelsteori så står på. Det e og et virkeligt hekkan fag. Eg forstår ingenting, det gir meg litt, men det seie meg svert lide. Den forhenværende å litt tvilsomme ministeren Victor Norman har skreve bogå. På sett å vis grei litteratur, men utrekningane e et virkeligt hendelse. Den verste brøken eg har vore borti har 6 brøkstregar i seg. Å tillegg så inneholde ann kun bokstavar som både har fot- og toppnoter svirrande rundt seg. Då seie hjernen min nok ein gong stopp. Det blir for møje. Forvente folk at slikt går inn i håve på folk. E det egentligt muligt å forstå sånne brøkar. Det trur ikkje eg. Te å me Nils Henrik Abel ville lagt matte-karrieren på hyllå hadde an troffe på slige stykker. Av den gronn hoppe eg fint øve matten å fokusere heller på å tegna. Det som eg kanskje e aller dårligast te (udenom å fiska aure). Det e det einaste så gir meg någe. Det e det einaste som e muligt å forstå. Spørsmålet om någen klare å forstå tegningane mine. Det tvile eg sterkt på. Den dag i dag kan eg tegna ein seilbåd, men folk vil var 100% sikre på at det e ein sjiraff. Eg ønske bare meg sjøl lykke te. Eg trenge det.
Burde kanskje sove når eg lese i gjønå alt det tullet eg har skreve, men soving e forbeholdt Ole Ronny. Ingen over, ingen ved siden. Jon Blund langt bag der.
OK. På ann igjen. Nå ska eg prøva å skriva litt her igjen. Beklage te mine faste leserar, som nå sannsynligvis ikkje e faste leserar lenger, at eg har skreve så lide her i det sista. Sånne periodar må ein nok bare finna seg i at kan forekomma, men eg ska prøpva å forbedra meg.
Livet i Kristiansand går i eksamenslesing. Eller eg prøve jafall. Har hatt to eksamenar å har tri igjen. Problemet e at eg ikkje heilt klare å holda fokus. Min seriøsitet va ganske bra ei stonn. Heilt te eg blei smitta av det me kalle for baby-syndrom. Ein viss person i leiligheden har slede me dette heila semesteret. Denne personen sa og nettopp i fullt alvor at det mest romantiska ein kan gjer e å ha sex på et flydass. Lenge leve. Men denne personen som sannsynligvis blir litt sur på meg nå sove altså te tidligast 3 eller 4. I dag sto ann opp i 7 tiå. Å ja, me snakke ittemiddag/kveld. Han har og sove forbi adle eksamenane sine. Ikkje trukke seg ein gong, men altså bare ikkje møtt. Her ein dag sko me ud å spela sjå Øyvind, men då hadde denne personen fått det for seg at me sko spela sjå oss, så han blei skikkeligt furten for at me måtte gå ud. Dette e det så blir kallt for baby-syndrom.
Eg lide kje av alt dette syga her, men eg slide litt med å stå opp tidligt om morgenen. Sånn at lesedagane på skulen blir litt kortare enn det de burde ha vore. Men eg møde på eksamenar å komme meg ud av hybelen for de som lurte på det. Ellers så e altså spelet Puerto Rico blitt ein slager her den sista tiå. Øyvind har forført meg inn i ein verden av tankespinneri å strategi som eg simpelthenn bare elske. Heilt konge spel som ska anskaffast å innførast på Finnøy i sommar. Bare gled dåkke kjære sambygdingar.
Å så har eg jo FM, tidligare kjent som CM. Eg klare ikkje å legga vekk dette spelet. Det e bare heilt fantastisk. Nå for tiå spele eg me Southampton. I fjor vant eg alt, å då meine eg alt. Charity Shield, Super Cup, VM for klubblag, Ligacup, FA-Cup, Champions League å selvfølgeligt Premier League 8 rundar før slutt. Fantastisk lag. Å best av adle e Gianpaolo Pazzini. Han e nå bare 12 mål i frå å sletta Matt LeTiss sin scoringsrekord i Soton. Mannen e pave (å skriva at an e Gud blir litt for blasfemisk for meg, bare Gud e Gud. Jejeje). Her ein dag spelte eg borte mod Liverpool. Når der va gått ein halvtime så va stillingå 0-0 å eg hadde fått to mann udvist. Pazzini sko kvilast den kampen så han satt på benken, men med two men down så måtte eg bare hiva ann innpå. Som enslig spiss så sette han inn 3 mål, det sista 2 minutt på øvetid, sånn at eg vinne 3-2. Heilt fantastisk. Meget glae mann der då.
Litt inn i mjydlå dette så lese eg litt i bogå te Victor Norman, men ikkje så ofta.
Ja då va det heilt klart på tide med å unnskylda meg sjøl litt. For det e jo heilt klart lenge si sist innlegg her på siå. Dette skyldes møje reising å påskeferie. Fysst så va det to veger i Spania. Så ei goe vega heima på Øynå, å te slutt så har eg hatt 5 herlige dagar i London. Når eg e på tur så blir det lide me skriving på nettet, å når eg e heima så e der rett å slett dårligt med nett. Så her e unnskyldningen min.
Men nå e eg tebars på Sørlandet. Ei beinharde studietid me 5 eksamenar å et par innleveringar ligge framføre meg. Så det e heilt klart på tide å bli litt meir seriøse nå framøve. Men søren så vanskeligt det å komma seg ud av denne feriemodusen. F.eks. i dag så sov eg heilt skrekkeligt lenge. Mesten litt flaut. I dag har eg faktisk tenkt meg på Start-kamp. Vett ikkje heilt koffår. Det e egentligt litt tosje å gå på kamp når du ikkje klare å holda med någen av lagå. Det eg ønske e helste ein kjedelige 0-0 kamp. Vanskeligt å velga mellom to onder kan ein sei. Men Brann e nok muligens hakket verre. Trur eg. Kanskje.....Vett egentligt ikkje heilt. Hmmm.
Ellers så må eg få gjort ei innlevering te i mårå. Har ca ikkje begynnt ennå. Så det blir nok ei långe nått. Å det e någe eg ikkje trenge nå. Veldigt sur å gretten itte Lillestrøm-Viking kampen i går. Å då blir kje humøret bere av å ikkje sova. Men på lørdag e de Viking-Start. Så då e humøret på topp igjen. Glede meg.
Men nå må eg stikka. Trur eg tar på meg Viking drakten å går på kamp eg. Heia Viking.
